سایت سر گرمی تفریحی  jazzaab - تفریح و سرگرمی

ازآنجا که خیلی از ما به سختی می توانیم عشقمان را برای خود تعریف کنیم، ابراز آن هم مطمئناً کار بسیار دشوارتری خواهد بود. ممکن است وارد یک رابطه شوید و ندانید که قبل از اینکه فرد مقابلتان به شما بگوید، شما به او بگویید که دوستش دارید یا نه. اگر قبل از طرف مقابلتان عشقتان را ابراز کنید، این ریسک را می پذیرید که شاید عشقتان متقابل نباشد. ازآنجا که عشق یکطرفه خیلی عذاب آور است، پس قبل از اینکه آنرا ابراز کنید، مطمئن شوید که حستان واقعی است.

اگر تقریباً مطمئن هستید که طرف مقابل خیلی خوب پذیرای ابراز عشق شما می شود، یکی از راه های ابراز آن نوشتن نامه است. این یکی از رمانتیک ترین راه های نزدیک شدن به یک نفر است. در زیر به چند نکته برای نوشتن نامه عاشقانه اشاره می کنیم:

·         نامه تان باید کاملاً شخصی و از ته قلبتان باشد.

·         همانطور که حرف می زنید نامه بنویسید. لازم نیست لحن نویسنده ها را داشته باشید.

·         روی فردی که می خواهید برایش نامه بنویسید تمرکز کنید. این باعث می شود بتوانید احساسات واقعیتان را روی کاغذ بیاورید.

·         توضیح دهید که آن فرد چطور به زندگی شما معنا می دهد.

·         از استفاده از کلماتی مثل برای همیشه، ماندنی، جاودانی، شور و عشق، از خودگذشتگی و امثال آن نترسید.

·         روی ابراز افکارتان متمرکز شوید. شاید هم دلتان بخواهد از جملات معروف عاشقانه یا شعرهای عاشقانه در نامه خود استفاده کنید.

·         با خط خودتان نامه را روی یک کارت زیبا بنویسید.

بااینکه ممکن است ابراز عشق در ابتدا ترسناک به نظر برسد اما نباید از به زبان آوردن یا روی کاغذ بردن حرف دلتان بترسید. اگر طرف مورد نظرتان هم همان احساس را داشته باشد، پس دیگر هر دو شما می دانید که هم را دوست دارید و این مسئله شما را به هم نزدیک تر می کند. اما اگر طرف مقابلتان واکنش مثبتی به ابراز عشق شما نداد، آنوقت می فهمید که باید احساساتتان را تا زمانیکه او هم به شما علاقه مند شود، برای خودتان نگه دارید و اگر چنین روزی نرسید باید آن فرد را فراموش کنید.

 منبع :مردمان .نت

عشق نیازمند اطمینان بخشی حاصل از نوازش است. اکثر دعواها اعتراض به عدم ارتباط احساسی است. در ناراحتی و سختی، زوج ها دوست دارند بدانند که طرفشان برای کمک کنارشان است.

من در رستوران والدینم بزرگ شدم که همیشه داستان های زیادی در آن اتفاق می افتاد. و همه این داستان ها—دعواها،اشک ها، ناراحتی ها—همه حول عشق می چرخیدند. حتی پدر و مادر خودم را هم می دیدم که عشقشان را به خاطر همدیگر نابود می کنند. از آن زمان به دنبال این بودم که ببینم عشق واقعاً چیست. مادرم آن را "5 دقیقه مضحک" تعریف می کرد. خیلی ها هم آنرا ادغام مرموز احساس  تعریف می کردند، یا ترکیبی از شیفتگی و همراهی. اما مطمئناً خیلی بیشتر از این چیزهاست.

بینش شخصی من از تحقیق ها و مشاوره های گوناگون با بیش از هزار زوج طی 33 سال جمع آوری و اکنون با تحقیقات علمی ادغام شده است تا جایی که با جرات می توانم بگویم الان می دانم عشق چیست. پدیده ای کاملاً شهودی است اما چندان آشکار نیست: عشق، جستجویی مداوم برای یافتن ارتباطی بنیادی و مطمئن با کسی دیگر است. با این پیوند، زوج های عاشق از نظر احساسی به هم وابسته شده و نیازمند مراقبت، توجه و آرامش گرفتن از همدیگر هستند.
همه ما نیازمند برقراری ارتباط احساسی و پاسخدهی آن از طرف مقابل هستیم. این واکنش برای بقاء است درست مثل آن پیوند اطمینانی که کودک با مادر خود جستجو می کند. این مشاهده به نظریه وابستگی برمی گردد. شواهد زیادی نشان میدهد که نیاز به وابستگی مطمئن هیچوقت در انسان از بین نمی رود. این وابستگی در بزرگسالان به نیاز به برقراری ارتباط احساسی با همسر تبدیل می شود. مادر را تصور کنید که چطور با عشق به فرزند خود نگاه می کند، درست مثل دو عاشق که به چشمان هم خیره می شوند.

گرچه در فرهنگ ما وابستگی نوعی ضعف به شمار می رود اما واقعاً اینطور نیست. وابسته و دلبسته شدن به کسی بالاترین حس اطمینان و امنیت را به ما می دهد. این وابسته شدن یعنی هر زمان که بخواهید طرفتان با شما حرف بزند، بدانید که برای او اهمیت دارید، که مورد احترام او هستید و او به همه نیازهای احساسی شما پاسخ می دهد.
بزرگترین اصل در نظریه وابستگی این است که جدایی—نه فقط جدایی فیزیکی بلکه جدایی احساسی—برای انسانها وحشت آور است. مغز آن را یک خطر می شمارد.
داستان های عشقی که در بچگی هرشب می دیدم در رستوران اتفاق می افتد، همه درمورد ولع انسان به ارتباط احساسی بود. وقتی ما موفق شدیم با طرفمان ارتباط مطمئن بگیریم، آنوقت همه آزارها و ناراحتی هایی که به ما وارد می کند را می توانیم تحمل کنیم.

خانم ها هر روز پرتحرک، با حرارت و جذاب باشید

علل بی علاقگی ممکن است جسمی یاروحی باشد پس هر عامل فیزیولوژی و احساساتی ممکنست موجب اختلالات در روابط جنسی شود از نظر فیزیولوژی ترشح بعضی از غدد در میل جنسی موثر واقع می شود. در حیوانات جنس ماده در موقع ترشح بعضی از غدد و ازاد شدن تخم، میلش به روابط جنسی زیاد می شود، معلوم شده که تنظیم ترشحات این غدد باعث فعالیت جنسی می شود.
بعلاوه عوامل اجتماعی، تربیتی و احساساتی در تحریک جنسی نقش مهم را بازی می کنند یعنی یک نفر زن ممکنست به بی میلیش در اثر تاثیر محیط باشد نه ترشح غدد.باید متذکر شد که در موارد زیادی علت بی میلی مربوط به عوامل موثر قبل از ازدواج است یکی از مطلعین می گوید: «به عقیده منعلت بی علاقگی بعضی از زنان به روابط جنسی نداشتن تربیت جنسی و ندانستن دستورات آنست و این جهل نمی گذارد که ایشان از موانع نهی و شرم گذشته به زندگی زبیعی ادامه دهند» بعلاوه تصور اینکه روابط جنسی کار زشت و پلید و گناه است و همچنین وجود آمیزشهای ملال انگیز در گذشته و ترس از درد یا ترس از آبستن شدن نیز ممکن است در بی اعتنائی زن موثر افتد.
اگر شوهر از رموز جنسی آگاه نباشد و عشق زن را نتواند برانگیزد، اگر خودش میل جنسی نداشته و یا معایبی مثل زود اشباع شدن داشته باشدآنها موجب می شود که شور عشق در زن بیدار نشده و بی میلی و حتی نفرت در او ایجاد شود.
درمان بی علاقگی جنسی
اگر مردی بعد از زناشوئی زن خود را بی میل دید چکار باید بکند؟
در مرحله اول مرد باید در نظر داشته باشد که در زن میل جنسی تا مدت زیادی ممکن است خاموش بماند و غریزه جنسی زن در حقیقت پس از بیست سالگی بحد اعلالی فعالیت خود می رسد. یکی از متخصصین آثار میل جنسی را بدو قسمت متمایز تقسیم کرده یکی تماسهای بدنی مثل نوازش و بوسه و دیگر آمیزش. خیلی از زنها در ابتدا از تماس بدنی بیشتر لذت می برند و پس از گذشتن مدتی آمیزش برای آنها مطبوع می شود. پس بی میلی زن در مراحل اولیه ازدواج ممکنست به علت بیدار نشدن کامل غرائز جنسی در او باشد ولی اگر این بی میلی دوام پیدا کند برای علاج آن بایستی به علت آن پی برد. بسته به مواد مختلف باید بزن و شوهر دستورات مربوط به روابط جنسی را گوشزد نمود راه بکار بردن هنر جنسی را به ایشان نشان داد و این فکر را که آمیزش پلید است از مغز آنها بیرون کرد و وسائل معقول جلوگیری از آبستن شدن را برای زن شرح داده او را از ترسهای موهوم رهائی بخشید. زن هم در این مورد باید متوجه نقص خود شود و با جدیت تمام به رفع آن بکوشد. خیلی اتفاق افتاده که زنانی با کمال رضایت و حتی تکبر از بی اعتنائی خود به روابط جنسی گفتگو کرده اند و آنرا علامت تقوی و روحانیت خود دانسته اند یکی از آنها می گفت: «جنسیت برای من معنی و مفهومی ندارد و اگر شوهرم ابدا به من نزدیک نشود به هیچوجه تاثیری در من نمی کند: البته خود این گفته دلیل بر نقص جنسی گوینده است. هر زنی باید بداند که میل جنسی در هم آهنگی زناشوئی بسیار موثر است و عدم علاقه او به روابط جنسی دلیل عدم تعادل در ازدواج است. او باید بداند که مرد تاب تحمل بی علاقگی را ندارد و برای لذت بخش بودن زناشوئی میل جنسی لازم است.
می خواهم قدمن را از این نیز فراتر گذاشته و بگویم که اگر میل جنسی در زن زیاد قوی نباسد و از آن پیش شوهر دم بزند بلکه باید هر طور شده میل شوهر را برانگیزد و این خود ممکنست وسیله اصلاح زن شود.
منبع : دانستنیهای جنسی - نگارش : ش . چوپانکاره